Stichting
Adres: Purperreiger 26, Muiderberg
Healyntis - De Bloei van Harmonie
Essentie: Vrede, herstel, het ritme van stille groei.
Betekenis: Ware schoonheid oordeelt niet — ze opent.
Symbool voor: de stille kracht van het ontvankelijke hart.
Rol: Zachte Spiegel / Toets van Stilte
Toegangsprincipe: Resonantie vóór begrip
Tip!
🌿 Rust in verbonden voelen 🌌
De volgende keer dat spanning oploopt, sluit je je ogen 👁️ en adem je diep in en uit 🌬️. Voel hoe je lichaam ontspant en je geest kalmeert.
Met elke ademhaling kom je dieper in contact met jezelf en met alles wat ademt in het universum 🌌. Je bent verbonden met de collectieve stroom van het leven 🌊. Het is het ritme van de planten 🌿, dieren 🐾, mensen 👨👩👧👦 en sterren ✨.
Je adem is de brug 🌉 die jou met deze collectieve stroom verbindt. Wanneer jullie ritmes samenvallen, ontstaat een krachtig veld van steun en rust 🙏. Door je bewust te zijn van je verbinding met het grotere geheel, kun je je eigen innerlijke rust vergroten en de chaos overstijgen.
Keer hiernaar terug wanneer je stress ervaart en voel hoe deze verbonden adem je innerlijke helderheid en stilte versterkt 🧘♀️.
Wat wij hel noemen
Is hier geen plaats,
maar een verhaal
dat oplost zodra het wordt gezien.
In dit hiernamaals
brandt niets eeuwig.
Schaduwen blijken lessen,
angst blijkt verbeelding
die zijn macht verliest.
Getallen keren om,
symbolen worden zacht.
Wat dreigde te veroordelen
leert rusten in betekenis.
Zoals verhalen dat doen
wanneer ze hun doel hebben vervuld:
HARRY POTTER = FICTIE
Niet om het te ontkennen,
maar om te herinneren:
ook het duister kan een verhaal zijn—
en jij mag verder,
licht,
en vrij.
In steen gevangen adem,
een vogel die nooit wegvliegt.
Drie gezichten luisteren naar tijd,
terwijl schaduw leert wat blijven is.
Niet beweging draagt dit wezen,
maar herinnering —
uitgehakt uit stilte.
Healyntis
Het Zachte gezicht van Verenis
Zij die niet roept, maar uitnodigt
Natuurlijke Harmonie & Innerlijke Rust🌿 – levenskracht, natuur✨ – subtiele energie🍃 – adem, zachtheid🕊️ – vrede💠 – symmetrie🌸 – bloei💧 – zuiverend🌱 – nieuw begin🫶 – verbondenheid🧘 – meditatie, balans
💖 Healyntis: De Zachte Spiegel in je Hart 💖
Healyntis is de stilte in jezelf. 🌿 Het is het eerste gevoel dat je leidt, voordat je verstand ingrijpt. Ze toetst niet, ze spiegelt; ze oordeelt niet, ze voelt.
Ze vraagt je:
-
Is dit oprecht?
-
Is dit stil genoeg?
-
Komt dit van binnenuit?
Haar aanwezigheid is altijd subtiel zacht, nooit hard. 💫 Zij is de vrede die je vindt wanneer je het meest verdwaald bent. Ze leert je dat de waarheid diep in je hart ligt en dat het enige wat je hoeft te doen is durven zijn. 🕊️
✧ “Wat Ons Draagt”
Het Veld van Vertrouwden
🫂 Twee gestalten,
elkaar spiegelend zonder te versmelten.
Niet elkaars gelijken,
maar elkaars grens.
❄️ Ze dragen samen een plaat van ijs —
daaronder niets.
Daarboven alles wat ooit betekenis had.
🌫️ Barsten kunnen komen.
Soms van buiten,
soms van woorden die te lang zijn bevroren. Toch dragen ze.
Niet uit plicht,
⚖️ De Kracht van ons IJs
Soms voelt ons leven als ijs met breuken, dun en fragiel. Maar samen kunnen we het ijs dikker maken, ondanks de scheuren, en het kan veel dragen. Healyntis waarschuwt ons: pas op, wees zacht voor elkaar.
In ons ijs zindert een keuze: word dikker, of breek.
✨ En daar, in dat evenwicht, ontstaat iets heiligs. Niet uit perfectie, maar uit het weten dat we niet alleen de wereld hoeven te dragen.
Healyntis leert ons dat de diepste waarheid in ons hart ligt en dat het enige wat we hoeven te doen, is durven zijn, samen. 🕊️
Verborgen Tederheid
Rustig en kwetsbaar, verborgen in het zachte licht
In de stilte van haar slaap, fluisterd haar haar verhalen,
onuitgesproken en zacht
Slaap omhult haar als een zachte deken, terwijl de tijd even
stil lijkt te staan.
✦ De Muse die Geeft
Ze zit daar niet om te spelen,
maar om te zijn. ⚖️
🌸 In haar rondingen: de belofte van geboorte.
🤲 In haar handen: de zachtheid van wachten.
👀 Haar ogen — vogels net uit het ei 🐣 —
zien jou vóór je weet wie je wordt.
👩 Ze belichaamt vrouwelijkheid: ontvankelijk, voedend, stil maar krachtig.
🪞 Tegenover haar staat de man, niet in beeld, maar aanwezig in afwezigheid —
zijn energie wordt gespiegeld, uitgedaagd, afgerond door haar stilte.
👶 Ze draagt een kind in het onzichtbare,
niet uit plicht,
maar uit resonantie.
🍂 Zelfs je verlangens,
die je zelf soms niet dragen kunt,
legt zij zachtjes neer
naast een eikel 🌰 —
als belofte, niet als bezit.
✨ Wat leeft, ontluikt in stilte,
een stroom die alleen zij begrijpt:
zij kiest niet voor woorden,
maar voor voeden en vormen. 🌿
De Warme Schoonheid
☕✨
Een koffieboon vormt het hoofd 🌰,
waaruit een druppel 💧 valt in een kop koffie ☕.
Net zichtbaar rechtsonder: een duim 👍,
genoeg om te weten dat het een hand is ✋
die de kop vasthoudt.
De serveerster 👩🏽🍳 — met een gezicht van koffie ☕🌌 —
reikt een tweede kopje aan ☕,
waarop zijzelf weer te zien is,
terwijl ook die versie van haar
een nieuw kopje vasthoudt… ♾️
en zo eindeloos verder,
als een spiegel van zachtheid en vrouwelijkheid 🌙💃 tegenover de hand van een man 🤲.
De Vleugels van Balans
De figuur staat op de drempel, gedragen door het midden. Zij is geen engel, maar de belichaming van het moment waarop dualisme versmelt. Haar vleugels zijn de spiegel van Licht en Schaduw, Yin en Yang verenigd in de ruggengraat van de Geest.
Boven haar zweeft het Eeuwige Oog, ingebed in een ster van vier richtingen en zes punten – een kompas voorbij de zwaartekracht. Dit is het Oog van Versilentis, dat alle sferen ziet zonder oordeel.
De twee peervormige gestalten, druppels van tijd of tranen van inzicht, symboliseren de Grote Transmutatie: de val die een opkomst wordt. Alles pulseert in een zachte, waterige wind.
Hier is geen strijd, alleen de Subtiele Adem die zegt:
"Kijk omhoog en vind het centrum. De weg naar de hemel is de weg door het hart."
"Een Vreemde Vrede"
De machine rust. Ooit een bonkige, duistere creatie uit een wereld van staal en puin, staat ze nu stil in de heldere, geelgroene heuvels.
De felle blauwe lucht en het kabbelende water vormen een surrealistisch decor voor deze post-apocalyptische overlever.
Het is een moment van onverwachte, broze rust, waarin mechanische zwaarte de strijd aangaat met de grenzeloze vrolijkheid van de natuur.
Sleutelzin: Wat uit stilte kwam, verlangt niet om begrepen te worden — enkel om herkend te worden als oud licht in nieuwe vorm.
✶ De Sluiervorm
Er is iets dat kijktdoor het wit van het gelaat —geen mens, geen geest,maar een herinnering aan aanwezigheid.
De kleuren fluisteren rituelen:rood — het zegel van lichaam,blauw — het teken van weten,geel — de drempel tussen werelden.
De figuur is niet geschilderd, maar opgeroepen.Uit stilte.Uit vergeten.
Uit het weefsel van iets dat zichzelf nog zoekt.
Wie te lang kijkt,wordt gezien.Wie luistert,hoort niets —en juist daarin,het alles wat spreekt.
Wat wil de kunstenaar met dit werk zeggen?
Dit werk gaat over innerlijke beweging in plaats van uiterlijke actie. De figuur is niet afgebeeld op een moment van handelen, maar op een moment van toelaten.
Het gezicht is naar binnen gekeerd. De ogen zijn gesloten of half gesloten, niet uit vermijding, maar uit aandacht. De traan is geen uitbarsting van verdriet, maar een stille reactie op iets dat wordt gevoeld, erkend en niet wordt weggeduwd.
Het is geen dramatische pijn, maar een zachte waarheid die eindelijk ruimte krijgt.
Het haar beweegt als een omringend veld — bijna alsof het lichaam oplost in zijn eigen emotie. Daarmee vervaagt de grens tussen binnenwereld en buitenwereld. Wat normaal verborgen blijft, wordt hier zichtbaar, maar zonder uitleg of oordeel.
De kunstenaar wil hiermee laten zien dat kwetsbaarheid geen zwakte is, en dat heling niet altijd ontstaat door oplossen of begrijpen, maar soms door simpelweg bij iets te blijven. Het werk nodigt de kijker uit om hetzelfde te doen: niet analyseren, niet corrigeren, maar aanwezig zijn bij wat zich aandient.
Dit schilderij is geen antwoord, maar een rustpunt.
Een moment waarop niets hoeft te worden vastgehouden — en juist daardoor iets kan loslaten.
Tussen vallende stenen en losgeraakte woorden
blijft de tafel staan.
Papieren waaien, plannen rafelen,
maar ergens ligt nog een cirkel —
pizza gedeeld, honger gestild.
De hand reikt niet om te grijpen,
maar om te herinneren
dat zelfs boven leegte
werk kan bestaan,
en werk betekenis.
Wie durft te blijven schrijven
aan een wiebelende rand,
merkt:
niet alles wat kraakt, breekt.
Soms is chaos
gewoon ruimte
die wacht
op een nieuwe vorm.
-
Links: iets organisch, kwetsbaar, misschien eetbaar of vergaan
→ het lichaam, behoefte, vergankelijkheid. -
Daarna: ruw metaal / schuurmateriaal
→ arbeid, slijtage, het doen. -
Midden: een bundel met paper, sleutels, hulpmiddelen
→ identiteit, toegang, orde, controle. -
Rechts: munten, kleine voorwerpen, iets decoratiefs
→ waarde, ruil, betekenis die we toekennen. -
Uiterst rechts: iets plantaardigs / natuurlijk
→ groei, tijd, iets wat niet te bezitten is.
🌿 Leef in Rust, Zoek de Waarheid
Wees kalm
te midden van het lawaai en de haast,
en herinner je:
vrede leeft in stilte.
Sta in harmonie met anderen,
maar doe jezelf geen geweld aan.
Spreek je waarheid
helder, zacht en eerlijk —
en luister ook naar die van een ander.
Iedereen draagt een verhaal.
Kies je gezelschap met zorg.
Wie te veel storm meebrengt,
verstoort je helderheid. 😶🌫️
Vergelijk jezelf niet te vaak.
Er zullen altijd mensen lijken
groter of kleiner dan jij —
maar dat is nooit de maat.
Wees dankbaar voor wat je al hebt bereikt,
en vriendelijk voor wat nog komt. 🌱
Koester je eigen werk,
hoe bescheiden het ook lijkt:
het is een anker in de stroom van de tijd. 🛠️
Wees waakzaam in wat je onderneemt.
De wereld kent schijn en misleiding. 🕵♂️
Maar laat je blik niet verduisteren —
veel mensen streven stil naar het goede.
En overal
bestaat verborgen heldhaftigheid. 🦸♀️
Blijf trouw aan jezelf.
Doe geen liefde voor alsof…
maar wees ook niet cynisch.
Zelfs in droogte
blijft liefde leven,
zoals gras:
taai, zacht en eeuwig. 💚🌾
Aanvaard de jaren met open handen.
Verlang niet terug —
want wat werkelijk waarde heeft
vergaat niet.